بهار دلکش
روزنامه بهار دلکش | نشریهای اجتماعی در تهران دوره رضا شاه
روزنامه بهار دلکش از جمله نشریات هفتگی دوره پهلوی اول است که به صاحبامتیازی و مدیریت حسین تقیزاده در تهران تأسیس و منتشر شد. نخستین شماره این روزنامه در تاریخ چهارشنبه ۲۳ جمادیالثانی ۱۳۴۲ قمری، برابر با ۱۰ برج دلو ۱۳۰۲ شمسی انتشار یافت.
این روزنامه در چهار صفحه و با قطع مشابه روزنامه «نسیم شمال»، بهصورت چاپ سربی در مطبعه «سعادت» به چاپ میرسید. سرمقاله شماره نخست با عنوان «قدرشناسی» منتشر شد که در آن به تمجید از شاه، ولیعهد و سردار سپه (رضاشاه بعدی) پرداخته شده بود. همچنین تصویر ولیعهد در صفحه اول این شماره درج گردیده است.
محتوای روزنامه بهار دلکش ترکیبی از مطالب سیاسی، اجتماعی و ادبی بود، با این حال گرایش آن به مسائل کارگری بهوضوح در سرلوحه آن دیده میشود؛ چنانکه در عنوان روزنامه تصریح شده است: «ملک این جریده فقط طرفدار کارگران است». پس از سرمقاله، اشعاری با مضامین اجتماعی از جمله شعری با عنوان «فغان کارگر از کارفرما» منتشر شده و صفحات سوم و چهارم شماره نخست عمدتاً به اشعار اختصاص یافته است.
از نکات جالب توجه در شماره اول، طرح یک رباعی از مولانا جلالالدین رومی بهصورت مسابقه است؛ به این صورت که از خوانندگان خواسته شده بود معنی رباعی را ارسال کنند و در ازای آن سه ماه اشتراک رایگان دریافت نمایند. متن رباعی چنین است:
آدینه به بازار شدم وقتک چاشت
تا پنبه خرم خر علی گوش نداشت
رفتم طبری به پنبهدوزی دادم
تا پنبه زند کلاهداری برداشت
روزنامه بهار دلکش بهصورت هفتگی منتشر میشد. محل اداره آن در «بالاخانههای شمسالعماره» در تهران قرار داشت و عنوان تلگرافی آن «تهران، بهار دلکش» بود. قیمت اشتراک سالیانه آن بهصورت طبقاتی تعیین شده بود: طبقه اول ۶۰ قران، طبقه دوم ۴۰ قران و برای محصلین و کارگران ۲۰ قران؛ همچنین بهای تکشماره ۶ شاهی اعلام شده بود.
بر اساس نسخههای موجود، انتشار این روزنامه دستکم تا شماره پنجم از سال اول ادامه داشته است. شماره پنجم که در تاریخ پنجشنبه ۲۹ رجب ۱۳۴۳ قمری (مطابق ۱۶ برج حوت ۱۳۰۲ شمسی) منتشر شده، دارای سرمقالهای با عنوان «درد دل پدر به پسر» است که با این بیت آغاز میشود:
«از حال خودم خبر ندارم * عید آمد و سیم و زر ندارم»