بهار ایران

محمدحسین مجاهد، روزنامه‌نگار، نویسنده و صاحب‌امتیاز روزنامه «بهار ایران»، در سال ۱۲۸۷ خورشیدی در شهر شیراز متولد شد. دوران کودکی و نوجوانی خود را در همین شهر سپری کرد و نزد استادان و دانشمندان آن زمان به تحصیل پرداخت. سپس برای ادامه تحصیل به بیروت رفت و در رشته حقوق به تحصیل مشغول شد. پس از پایان تحصیلات، به شیراز بازگشت و فعالیت حرفه‌ای خود را در زمینه وکالت آغاز کرد.

مجاهد چندین دوره به‌عنوان نماینده مردم شیراز در انجمن شهر انتخاب شد و در این جایگاه، نقش مؤثری در توسعه، زیباسازی و آبادانی شهر ایفا کرد. او با هدف گسترش ارتباطات، اطلاع‌رسانی و فعالیت‌های فرهنگی، تصمیم به انتشار روزنامه گرفت و سرانجام در آذرماه ۱۳۰۹ نخستین شماره روزنامه «بهار ایران» را منتشر کرد؛ نشریه‌ای که به‌تدریج به بازتاب‌دهنده افکار و خواسته‌های عمومی تبدیل شد.

وی برای ارتقای سطح محتوای روزنامه، از چهره‌های برجسته ادبی و علمی دعوت به همکاری کرد تا از آثار و اندیشه‌های آنان بهره‌مند شود. در میان این افراد می‌توان به نام‌هایی چون سیدمحمدعلی جمال‌زاده، فریدون توللی، مهدی حمیدی، کاظم ودیعی، علی‌محمد مژده، حسام‌الدین امامی، امیر نوری، پرویز خائفی، علی سامی، جلال چوبینه، صادق همایونی، خسرو بسیطی و سلیم اشاره کرد.

روزنامه «بهار ایران» تا سال ۱۳۶۲ به انتشار خود ادامه داد و جایگاه مهمی در فضای مطبوعاتی کشور به دست آورد. شهرت مجاهد تنها به داخل ایران محدود نماند و در سطح بین‌المللی نیز شناخته شد؛ به‌طوری‌که در کتاب «Who’s Who» که در سال ۱۹۴۶ در انگلستان منتشر شد، از او به‌عنوان روزنامه‌نگاری برجسته از ایران یاد شده است.

محمدحسین مجاهد در مردادماه ۱۳۷۰ در سن ۸۳ سالگی درگذشت. پس از درگذشت او، روزنامه «بوستون گلوب» از وی به‌عنوان یکی از پیشگامان برجسته مطبوعات در خاورمیانه یاد کرد. فقدان او با اندوه گسترده در میان محافل فرهنگی و ادبی همراه شد و بسیاری از اندیشمندان و شاعران در سوگ او نوشتند و سرودند. از جمله، دکتر فرهنگ مهر، رئیس پیشین دانشگاه شیراز، او را بنیان‌گذار «بهار ایران»، مروج فرهنگ و ادب، مدافع مردم و دلباخته شیراز توصیف کرد.

همچنین کرامت استخریان، شاعر معاصر، در رثای او چنین سرود:

مجاهد! ای که کشور جم لاله‌زار توست
در دست هر مجاهد ایران، بهار توست