افکار ایران

خسرو خسروانی (۱۲۹۳–محلات)، دیپلمات برجسته و سفیر پیشین ایران در страوهای آمریکا، مصر و آلمان و همچنین نماینده ایران در سازمان ملل متحد بود. وی پس از اخذ دکتری زمین‌شناسی از دانشگاه بیرمنگام انگلستان، وارد وزارت امور خارجه شد و مدارج ترقی را از دبیر اولی سفارت در واشینگتن تا سرکنسولی هامبورگ و مقام وزیری مختار و سفارت طی کرد.

او فرزند میرزا هاشم محلاتی و برادر چهار چهره ذی‌نفوذ در تاریخ معاصر ایران بود؛ برادرانی که هر یک در عرصه‌های متفاوتی نقش‌آفرینی کردند: شهاب‌الدین (نماینده مجلس و حامی دکتر مصدق)، مرتضی (سپهبد ارتش)، عطاالله (وزیر کار و کشور و دبیرکل حزب ایران نوین) و پرویز (سپهبد ارتش، رئیس سازمان تربیت بدنی و مؤسس باشگاه تاج/استقلال).

عطاالله خسروانی (۱۲۹۸–۱۳۸۴ ش)، سیاست‌مدار برجسته دوره پهلوی، فرزند میرزا هاشم محلاتی و برادر چهره‌های پرنفوذ نظامی و دیپلماتیک (خسرو، مرتضی و پرویز خسروانی) بود. او که تحصیل‌کرده علوم اجتماعی از فرانسه بود، مسیر ترقی را در وزارت کار آغاز کرد و به یکی از باثبات‌ترین وزرای این وزارتخانه تبدیل شد؛ به طوری که حدود ۷ سال در دولت‌های امینی، علم، منصور و هویدا سکان وزارت کار را بر عهده داشت.

خسروانی علاوه بر مناصب دولتی، در عرصه حزبی نیز نقش کلیدی ایفا کرد و پس از ترور حسنعلی منصور، به دبیرکلی حزب ایران نوین رسید. با وجود آنکه او از چهره‌های مدعی پست نخست‌وزیری به شمار می‌رفت، اما با انتخاب هویدا به این مقام بازماند. دوران اقتدار او با انتصاب به وزارت کشور در سال ۱۳۴۷ ادامه یافت، اما این مسئولیت کمتر از یک سال دوام داشت و به استعفای او منجر شد. وی پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ به فرانسه مهاجرت کرد و سرانجام در پاریس درگذشت.