آدمیت
محمدحسین رکنزاده آدمیت
محمدحسین رکنزاده آدمیت، مشهور به «آدمیت» و متخلص به «سالک» (۱۲۷۸–۱۳۵۲)، نویسنده، روزنامهنگار، مقالهنویس، زندگینامهنویس، کتابدار و شاعر ایرانی بود. او در شیراز به دنیا آمد و از چهرههای فرهنگی و ادبی فعال در حوزه پژوهشهای تاریخی و ادبی به شمار میرود.
زندگی
رکنزاده آدمیت در سال ۱۲۷۸ خورشیدی در شیراز متولد شد. تحصیلات ابتدایی خود را از پنجسالگی در مدرسه سعادت بوشهر آغاز کرد. او از جوانی به فعالیتهای فرهنگی، پژوهشی و مطبوعاتی علاقهمند شد و در سال ۱۳۰۵ خورشیدی هفتهنامه ادبی و سیاسی «آدمیت» را در شیراز منتشر کرد. این نشریه به دلیل محدودیتها و سانسور مطبوعاتی آن دوره مدت زیادی دوام نیاورد.
او در ادامه فعالیتهای فرهنگی خود در سال ۱۳۰۸ خورشیدی «کتابخانه آدمیت» را در شیراز بنیان گذاشت که به عنوان کتابفروشی، مرکز نشر و محلی برای فعالیتهای فرهنگی شناخته میشد. رکنزاده آدمیت سالهای بسیاری از زندگی خود را به پژوهش، تألیف و گردآوری آثار تاریخی و ادبی اختصاص داد و سرانجام در سال ۱۳۵۲ خورشیدی درگذشت.
آثار
رکنزاده آدمیت آثار متعددی در زمینه تاریخ، فرهنگ و ادبیات ایران تألیف کرد. از میان نوشتههای او چند اثر به چاپ رسیده و برخی دیگر ناتمام یا منتشرنشده باقی ماندهاند. مهمترین آثار او عبارتاند از:
- دلیران تنگستان
- فارس و جنگ بینالملل (در دو جلد)
- رساله کلمات و اصطلاحات جدید
- رساله اغلاط مشهوره
- دانشمندان و سخنرانان فارس (در چهار جلد)
- منشآت آدمیت
از دیگر آثار او که به صورت کامل منتشر نشدند میتوان به «دیوان اشعار»، «منتخب ایرانشهر یا اصول آدمیت» و «منتخب برهان قاطع» اشاره کرد.
شعر
رکنزاده آدمیت با تخلص «سالک» گاه به سرودن شعر نیز میپرداخت. اشعار او بیشتر در قالبهای کلاسیک مانند غزل و قصیده سروده شده و مجموعهای از آنها به صورت مستقل منتشر نشده است.
نمونهای از اشعار او:
گرفت قلبم از این تیرهگون سرای ملال
که حاصلش همه رنج است بهر اهل کمال
تباه کرده همه عمر را به کسب هنر
نبرده سود و نیاورده جز عذاب و نکال
بسی دریغ که خون خوردم و ندانستم
که قصد مرد به علم است و علم به مال