اخبار انقلاب

سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر که در دهه ۱۳۵۰ از دل سازمان مجاهدین خلق برآمد، یکی از رادیکال‌ترین گروه‌های مارکسیست-لنینیست و مائوئیست ایران بود که پیش از اعلام موجودیت رسمی در آذر ۱۳۵۷، به «مجاهدین مارکسیست» شهرت داشت. این سازمان حاصل تغییر ایدئولوژی بخشی از کادرهای مجاهدین خلق مانند تقی شهرام و بهرام آرام از اسلام به مارکسیسم در سال ۱۳۵۴ بود که با انتشار بیانیه‌ای ضمن رد ترکیب دین و ماتریالیسم، راه رهایی طبقه کارگر را تنها در مارکسیسم جستجو می‌کردند. پیکار پس از انقلاب ۱۳۵۷ به مخالفت صریح با جمهوری اسلامی برخاست و با شعارهایی نظیر مبارزه با امپریالیسم آمریکا و حق تعیین سرنوشت خلق‌ها، فعالیت خود را ادامه داد؛ این سازمان اگرچه مائوئیست بود اما با رد نظریه «سه جهان» و انتقاد از شوروی و چین، بر استقلال سیاسی تاکید داشت و در درگیری‌های کردستان نیز با کومله ائتلاف کرد. ضربات نظامی مانند مرگ بهرام آرام و دستگیری تقی شهرام در کنار اختلافات درونی میان جناح‌های مختلف سازمان پس از سال ۱۳۶۰، منجر به تضعیف شدید این گروه شد و سرانجام با دستگیری و اعدام اکثر اعضای کادر مرکزی و لو رفتن چاپخانه‌های نشریه «پیکار»، این سازمان در اوایل دهه ۶۰ متلاشی گشت و بقایای آن به جریان‌های تشکیل‌دهنده حزب کمونیست ایران پیوستند.