فردوسی
مجله فردوسی | تاریخچه، نعمتالله جهانبانویی و دورههای انتشار
مجله فردوسی از نشریات سیاسی، ادبی و فرهنگی شناختهشده ایران است که از دهه ۱۳۲۰ خورشیدی فعالیت خود را آغاز کرد و تا ۱۳۵3 بهصورت مستمر منتشر میشد. این هفتهنامه در طول سالهای انتشار، به موضوعات فرهنگی، ادبی، اجتماعی و هنری میپرداخت و در میان مخاطبان علاقهمند به ادبیات و فرهنگ جایگاه قابل توجهی داشت.
تاریخچه و عمر نشریه
نخستین شماره مجله فردوسی در مهرماه ۱۳۲۲ در هشت صفحه منتشر شد. این نشریه بهصورت هفتگی انتشار مییافت و تا مردادماه ۱۳۵۳ به فعالیت خود ادامه داد.
در این مدت، مجله فردوسی بیش از هزار شماره منتشر کرد و به یکی از نشریات پرشمارگان و باسابقه در حوزه مطبوعات فرهنگی تبدیل شد. این نشریه در سال ۱۳۵۳ به همراه تعدادی از دیگر نشریات، به دستور حکومت وقت توقیف شد.
پس از وقفهای، دوره دوم انتشار مجله از مهرماه ۱۳۵۷ آغاز شد و تا تیرماه ۱۳۵۸ ادامه یافت که در این دوره نیز تعدادی شماره منتشر گردید.
محتوای مجله
هفتهنامه فردوسی به انتشار مطالب متنوعی میپرداخت، از جمله:
مطالب ادبی و داستانی
شعر کلاسیک و نو
مقالات فرهنگی و اجتماعی
نقدهای هنری و ادبی
این نشریه در کنار پرداختن به ادبیات، گاه به مسائل روز نیز توجه نشان میداد و در برخی دورهها به موضوعات اجتماعی و سیاسی نیز میپرداخت.
مدیر مسئول و فعالیتها
مدیر مسئول مجله فردوسی نعمتالله جهانبانویی بود. او متولد ۱۳۰۱ خورشیدی در طهران بود و فعالیت مطبوعاتی خود را با روزنامه «اقدام» به مدیریت عباس خلیلی آغاز کرد.
جهانبانویی پس از چند سال فعالیت در مطبوعات، به تأسیس مجله فردوسی پرداخت و تا پایان عمر حرفهای خود در حوزه مطبوعات، مدیریت این نشریه را بر عهده داشت. وی در سال ۱۳۷۸ درگذشت.
سردبیران و دستاندرکاران
در طول سالهای انتشار، افراد مختلفی در تحریریه مجله فردوسی فعالیت داشتند. از جمله سردبیران شناختهشده این نشریه میتوان به عباس پهلوان اشاره کرد.
همچنین در دورهای پس از انقلاب، افرادی مانند مسعود مهرابی در تحریریه این نشریه حضور داشتند.
جایگاه در مطبوعات ایران
مجله فردوسی را میتوان از نشریات مهم و باسابقه در حوزه ادبیات و فرهنگ در ایران دانست. تداوم انتشار، تنوع مطالب و حضور نویسندگان و روزنامهنگاران مختلف، از ویژگیهایی است که این مجله را در میان نشریات همدوره خود متمایز میکند.