آسیای جوان
لطفالله ترقی
لطفالله ترقی (زادهٔ ۱۲۸۲ در قم – درگذشتهٔ ۱۳۵۲ در تهران) ادیب، روزنامهنگار، ناشر، وکیل و از فعالان حوزه تدوین قوانین حقوقی در ایران بود. او از چهرههای شناختهشده مطبوعات ایران در میانه سده چهاردهم خورشیدی به شمار میرود و در فاصله سالهای ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۶ در زمره روزنامهنگاران برجسته کشور قرار داشت.
فعالیتهای مطبوعاتی
ترقی در سال ۱۳۰۸ مجله «ترقی» را با رویکردی اجتماعی و ادبی تأسیس کرد و تا زمان توقف انتشار آن در سال ۱۳۴۴، مدیریت و سردبیری آن را بر عهده داشت. این نشریه از جمله مجلات تأثیرگذار دوره خود محسوب میشود. وی همچنین برای مدتی مؤسس و سردبیر مجله «آسیای جوان» بود و در توسعه فضای فرهنگی و مطبوعاتی ایران نقش داشت.
آثار
لطفالله ترقی علاقهمند به نگارش داستانها و رمانهای تاریخی و عاشقانه بود و بخش عمده شهرت او به همین حوزه بازمیگردد. از مهمترین آثار او میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- «جن در حمام سنگلج» (۱۳۰۷)
- «بانوی هندی» (۱۳۰۹)
- «شبهای بغداد: دلدادگی هارون به دختر آذرین سردار ایرانی» (در دو جلد، ۱۳۳۱)
- «عشقبازیهای ناصرالدینشاه» (۱۳۳۹)
عشقبازیهای ناصرالدینشاه
مهمترین اثر ترقی، کتاب «عشقبازیهای ناصرالدینشاه» است که به روایت زندگی در حرمسرای ناصرالدینشاه قاجار میپردازد. در این اثر، بهویژه به شخصیت جیران، از همسران محبوب شاه، توجه شده است. این کتاب چندینبار با عنوان «جیران و اسرار حرمسرای ناصرالدینشاه» نیز تجدید چاپ شده است.
تأثیر فرهنگی
داستانهای این اثر الهامبخش مجموعه تلویزیونی «جیران» (۱۴۰۰) به نویسندگی و کارگردانی حسن فتحی بوده است که با اقتباس از فضای تاریخی و روایی آن ساخته شده است.
زندگی شخصی و جایگاه اجتماعی
لطفالله ترقی پدر گلی ترقی، نویسنده معاصر ایرانی، است. او همچنین از مالکان شناختهشده در تهران بود و در دهه ۱۳۲۰ مالک بخش قابل توجهی از منطقه محمودیه به شمار میرفت. از نظر سیاسی نیز دارای گرایشهای وطنپرستانه بود.عاشقانه،